ŚB 10.15.46
Canto 10, Chapter 15, Text 46
जनन्युपहृतं प्राश्य स्वाद्वन्नमुपलालितौ ।
संविश्य वरशय्यायां सुखं सुषुपतुर्व्रजे ॥ ४६ ॥
संविश्य वरशय्यायां सुखं सुषुपतुर्व्रजे ॥ ४६ ॥
janany-upahṛtaṁ prāśya
svādy annam upalālitau
saṁviśya vara-śayyāyāṁ
sukhaṁ suṣupatur vraje
svādy annam upalālitau
saṁviśya vara-śayyāyāṁ
sukhaṁ suṣupatur vraje
Word by word
jananī — by Their mothers; upahṛtam — offered; prāśya — eating fully; svādu — delicious; annam — food; upalālitau — being pampered; saṁviśya — entering; vara — excellent; śayyāyām — upon bedding; sukham — happily; suṣupatuḥ — the two of Them slept; vraje — in Vraja.
Translation
After dining sumptuously on the delicious food given Them by Their mothers and being pampered in various ways, the two brothers lay down upon Their excellent beds and happily went to sleep in the village of Vraja.