ŚB 10.52.14
Canto 10, Chapter 52, Text 14
सोऽपि दग्धाविति मृषा मन्वानो बलकेशवौ ।
बलमाकृष्य सुमहन्मगधान् मागधो ययौ ॥ १४ ॥
बलमाकृष्य सुमहन्मगधान् मागधो ययौ ॥ १४ ॥
so ’pi dagdhāv iti mṛṣā
manvāno bala-keśavau
balam ākṛṣya su-mahan
magadhān māgadho yayau
manvāno bala-keśavau
balam ākṛṣya su-mahan
magadhān māgadho yayau
Word by word
saḥ — he; api — further; dagdhau — both burned in the fire; iti — thus; mṛṣā — falsely; manvānaḥ — thinking; bala-keśavau — Balarāma and Kṛṣṇa; balam — his force; ākṛṣya — pulling back; su-mahat — huge; magadhān — to the kingdom of the Magadhas; māgadhaḥ — the King of the Magadhas; yayau — went.
Translation
Jarāsandha, moreover, mistakenly thought that Balarāma and Keśava had burned to death in the fire. Thus he withdrew his vast military force and returned to the Magadha kingdom.