ŚB 10.72.20
Canto 10, Chapter 72, Text 20
योऽनित्येन शरीरेण सतां गेयं यशो ध्रुवम् ।
नाचिनोति स्वयं कल्प: स वाच्य: शोच्य एव स: ॥ २० ॥
नाचिनोति स्वयं कल्प: स वाच्य: शोच्य एव स: ॥ २० ॥
yo ’nityena śarīreṇa
satāṁ geyaṁ yaśo dhruvam
nācinoti svayaṁ kalpaḥ
sa vācyaḥ śocya eva saḥ
satāṁ geyaṁ yaśo dhruvam
nācinoti svayaṁ kalpaḥ
sa vācyaḥ śocya eva saḥ
Word by word
yaḥ — who; anityena — temporary; śarīreṇa — with the material body; satām — by saints; geyam — to be glorified; yaśaḥ — fame; dhruvam — permanent; na ācinoti — does not acquire; svayam — himself; kalpaḥ — capable; saḥ — he; vācyaḥ — contemptible; śocyaḥ — pitiable; eva — indeed; saḥ — he.
Translation
He indeed is to be censured and pitied who, though able to do so, fails to achieve with his temporary body the lasting fame glorified by great saints.