ŚB 11.7.25
Canto 11, Chapter 7, Text 25
अवधूतं द्विजं कञ्चिच्चरन्तमकुतोभयम् ।
कविं निरीक्ष्य तरुणं यदु: पप्रच्छ धर्मवित् ॥ २५ ॥
कविं निरीक्ष्य तरुणं यदु: पप्रच्छ धर्मवित् ॥ २५ ॥
avadhūtaṁ dvijaṁ kañcic
carantam akuto-bhayam
kaviṁ nirīkṣya taruṇaṁ
yaduḥ papraccha dharma-vit
carantam akuto-bhayam
kaviṁ nirīkṣya taruṇaṁ
yaduḥ papraccha dharma-vit
Word by word
avadhūtam — the mendicant; dvijam — a brāhmaṇa; kañcit — a certain; carantam — wandering; akutaḥ-bhayam — without fear for any reason; kavim — learned; nirīkṣya — observing; taruṇam — young; yaduḥ — King Yadu; papraccha — inquired; dharma-vit — expert in religious principles.
Translation
Mahārāja Yadu once observed a certain brāhmaṇa avadhūta, who appeared to be quite young and learned, wandering about fearlessly. Being himself most learned in spiritual science, the King took the opportunity and inquired from him as follows.