ŚB 3.30.12

Canto 3, Chapter 30, Text 12

कुटुम्बभरणाकल्पो मन्दभाग्यो वृथोद्यम: ।
श्रिया विहीन: कृपणो ध्यायञ्‍छ्वसिति मूढधी: ॥ १२ ॥

kuṭumba-bharaṇākalpo
manda-bhāgyo vṛthodyamaḥ
śriyā vihīnaḥ kṛpaṇo
dhyāyañ chvasiti mūḍha-dhīḥ

Word by word

kuṭumba — his family; bharaṇa — in maintaining; akalpaḥ — unable; manda-bhāgyaḥ — the unfortunate man; vṛthā — in vain; udyamaḥ — whose effort; śriyā — beauty, wealth; vihīnaḥ — bereft of; kṛpaṇaḥ — wretched; dhyāyan — grieving; śvasiti — he sighs; mūḍha — bewildered; dhīḥ — his intelligence.

Translation

Thus the unfortunate man, unsuccessful in maintaining his family members, is bereft of all beauty. He always thinks of his failure, grieving very deeply.