ŚB 9.18.17
Canto 9, Chapter 18, Text 17
एवंविधै: सुपरुषै: क्षिप्त्वाचार्यसुतां सतीम् ।
शर्मिष्ठा प्राक्षिपत् कूपे वासश्चादाय मन्युना ॥ १७ ॥
शर्मिष्ठा प्राक्षिपत् कूपे वासश्चादाय मन्युना ॥ १७ ॥
evaṁ-vidhaiḥ suparuṣaiḥ
kṣiptvācārya-sutāṁ satīm
śarmiṣṭhā prākṣipat kūpe
vāsaś cādāya manyunā
kṣiptvācārya-sutāṁ satīm
śarmiṣṭhā prākṣipat kūpe
vāsaś cādāya manyunā
Word by word
evam-vidhaiḥ — such; su-paruṣaiḥ — by unkind words; kṣiptvā — after chastising; ācārya-sutām — the daughter of Śukrācārya; satīm — Devayānī; śarmiṣṭhā — Śarmiṣṭhā; prākṣipat — threw (her); kūpe — into a well; vāsaḥ — the garments; ca — and; ādāya — taking away; manyunā — because of anger.
Translation
Using such unkind words, Śarmiṣṭhā rebuked Devayānī, the daughter of Śukrācārya. In anger, she took away Devayānī’s garments and threw Devayānī into a well.