ŚB 9.20.19
Canto 9, Chapter 20, Text 19
तं दुरत्ययविक्रान्तमादाय प्रमदोत्तमा ।
हरेरंशांशसम्भूतं भर्तुरन्तिकमागमत् ॥ १९ ॥
हरेरंशांशसम्भूतं भर्तुरन्तिकमागमत् ॥ १९ ॥
taṁ duratyaya-vikrāntam
ādāya pramadottamā
harer aṁśāṁśa-sambhūtaṁ
bhartur antikam āgamat
ādāya pramadottamā
harer aṁśāṁśa-sambhūtaṁ
bhartur antikam āgamat
Word by word
tam — him; duratyaya-vikrāntam — whose strength was insurmountable; ādāya — taking with her; pramadā-uttamā — the best of women, Śakuntalā; hareḥ — of God; aṁśa-aṁśa-sambhūtam — a partial plenary incarnation; bhartuḥ antikam — unto her husband; āgamat — approached.
Translation
Śakuntalā, the best of beautiful women, along with her son, whose strength was insurmountable and who was a partial expansion of the Supreme Godhead, approached her husband, Duṣmanta.